Carving – maksimum przyjemności

Opanowaliśmy już znaczną część narciarskiego ABC. Na stoku czujemy się swobodnie, potrafimy skręcać na nartach równoległych, a czerwone trasy nie stanowią dla nas problemu. Pora przejść do skrętów na krawędziach, czyli carvingu.

Nazwa carving wywodzi się od angielskiego “carve”, czyli wycinać. Chodzi naturalnie o wycinanie skrętów na śniegu, wykonywane na krawędziach naszych nart. Obecna technika narciarska ewoluowała z chwilą wprowadzenia na rynek krótkich mocniej taliowanych nart. Ruch ten rozpoczął się od zawodów Pucharu Świata, gdzie pojawili się młodzi zawodnicy stosujący krótsze carvingowe narty. Ich wyniki były na tyle dobre, że “stara gwardia” musiała się przystosować. Oczywiście jednym wyszło to lepiej, inni zakończyli karierę. Nie mniej jednak zmiana slalomek 190cm na 165cm, wymagała czasu i adaptacji techniki.

Jeśli mówimy o carvingu dodać należy, że nie zrodził się on zupełnie przypadkowo. W latach 90 nastąpił znaczący spadek sprzedaży nart i obserwowana była tendencja do zmiany dyscypliny sportu z nart na snowboard. Firmy produkujące sprzęt musiały temu jakoś zaradzić. Należy dodać, że narty używane do czasu pojawienia się carvingów też były taliowane, tylko ich promienie wynosiły znacznie więcej (np. 35m). Dobrzy narciarze wykorzystywali krawędzie do skrętów ciętych na tych długich nartach, jednak była to ewolucja trudna technicznie, a tym samym zarezerwowana dla najlepszych. Tymczasem postanowiono “udostępnić” tę przyjemność dla mniej zaawansowanych narciarzy i powstały carvingi.

Przez pojęcie jazda carvingowa rozumiemy poruszanie się na nartach skrętami ciętymi, bez fazy ześlizgu, z krawędzi na krawędź. Należy podkreślić, że nie jest to jakaś nowa technika narciarska, a jedynie adaptacja techniki wymuszona przez sprzęt. Ci, którzy zaczynali naukę narciarstwa przed erą carvingu z pewnością po krótszym lub dłuższym treningu nie będą mieli trudności z opanowaniem skrętów ciętych na krótkich nartach. Ważne jest to, by dać narcie pojechać zgodnie z jej promieniem i naturalną krzywizną.

Oczywiście jeśli będziemy mieli narty o dużym promieniu, to może pojawić się kłopot. Na stoku wąskim i bardziej stromym narta ta będzie dość szybko nabierała prędkości przez to, że po pierwsze jest stromo, a po drugie, że jej duży promień będzie powodował stosunkowo długą fazę zmiany krawędzi. A zatem, gdy zaczynamy naukę carvingu – przypomnę – wybierzmy mocno taliowane narty (promień 12 – 15m), co pozwoli nam na dużo spokojniejszą naukę.

Wracając do tego co pisałem wcześniej – carving to jazda z krawędzi na krawędź. Kluczową różnicą między takim skrętem, a skrętem przez rotację stóp jest właśnie sposób inicjacji skrętu. W carvingu jest to po prostu przeniesienie układu dośrodkowego do wewnątrz następnego skrętu. Mówiąc wprost – pochylenia kolan i bioder do wewnątrz nowego skrętu. Oczywiście trzeba to robić stopniowo i z wyczuciem, gdyż “wrzucenie” nóg w nowy skręt, szczególnie przy małej prędkości skończy się prawdopodobnie obciążeniem wewnętrznej narty i bliskim kontaktem ze śniegiem, czyli upadkiem. Ważne jest by, podkreślę raz jeszcze, dać narcie pojechać, i dociskając ją spowodować, że będzie skręcała, nie próbować natomiast rotacji stóp czy tułowia, który powinien pozostać nieruchomy i spokojny.

Pamiętać musimy o szerokim prowadzeniu nart, co ułatwia utrzymanie równowagi oraz zredukowaniu ruchów w pionie – zmniejszenie wyjścia w górę. Przy większych prędkościach obciążać będziemy obie narty, w początkowej fazie nauki ciężar podobnie jak w innych ewolucjach narciarskich jest na dolnej (zewnętrznej) narcie.

Na koniec kilka uwag dla tych, którzy będą chcieli spróbować samemu. Ważna jest początkowa faza skrętu. Od samego początku musimy zewnętrzną nartę postawić na krawędź. Później, stopniowo dociskamy ją, przenosząc na nią ciężar ciała, a biodra do wewnątrz skrętu. W linii spadku stoku (czyli w momencie, gdy jesteśmy twarzą w dół stoku) powinniśmy mieć już obie narty równolegle na krawędziach, a biodro pochylone do wewnątrz. Oczywiście w początkowej fazie warto się skupić na ciętym prowadzeniu zewnętrznej natry, wewnętrzna może początkowo jechać śladem ślizgowym, jednak stopniowo musimy eliminować taką sytuację.

Carving na lodowcu – Pitztal

Skiarena na lodowcu Pitztal (Pitztaler Gletscher) jest najwyżej położonym terenem narciarskim na terenie Austrii – górne partie niektórych tras biegną na wysokości 3 340 m n.p.m. Teren na lodowcu często bywa miejscem treningów narodowych kadr alpejskich; znajdują się tu jednak i trasy odpowiednie dla początkujących i rodzin z dziećmi. Zresztą kurort ten, znany z niewygórowanych cen, często bywa obierany jako miejsce spędzenia rodzinnych wakacji. W majowy weekend świetny wypad na narty.

Jeszcze o carvingu

Nazwa carving wywodzi się od angielskiego “carve”, czyli wycinać. Chodzi naturalnie o wycinanie skrętów na śniegu, wykonywane na krawędziach naszych nart. Obecna technika narciarska ewoluowała z chwilą wprowadzenia na rynek krótkich mocniej taliowanych nart. Ruch ten rozpoczął się od zawodów Pucharu Świata, gdzie pojawili się młodzi zawodnicy stosujący krótsze carvingowe narty. Ich wyniki były na tyle dobre, że i starsi musieli się przystosować. Oczywiście jednym wyszło to lepiej, inni zakończyli karierę. Nie mniej jednak zmiana slalomek 190cm na 165cm, wymagała czasu i adaptacji techniki.

Przez pojęcie jazda carvingowa rozumiemy poruszanie się na nartach skrętami ciętymi, bez fazy ześlizgu, z krawędzi na krawędź. Należy podkreślić, że nie jest to jakaś nowa technika narciarska, a jedynie adaptacja techniki wymuszona przez sprzęt. Ci, którzy zaczynali naukę narciarstwa przed erą carvingu z pewnością po krótszym lub dłuższym treningu nie będą mieli trudności z opanowaniem skrętów ciętych na krótkich nartach. Ważne jest to, by dać narcie pojechać zgodnie z jej promieniem i naturalną krzywizną.

Walter Kuchler – Carving kurs jazdy dla początkujących i zmieniających technikę

Opinie o książce:

„Niewątpliwie jest najbardziej charyzmatyczną postacią współczesnego narciarstwa alpejskiego. Nazywany jest ojcem carvingowej rewolucji, carvingowym papieżem, szalonym profesorem carvingu. My znając Go od lat wiemy, że jest znakomitym teoretykiem i praktykiem narciarstwa, który jako jeden z pierwszych na świecie starał się oddemonizować ten sport, uczynić go łatwym i dostępnym dla ludzi, którzy do tej pory nawet nie myśleli o wyjazdach w góry. Walter jest doskonałym pedagogiem. Każdy, kto choć raz miał szansę jeździć z Nim na nartach, zupełnie inaczej patrzy na ten sport.”

Jacek Maślankiewicz (współwydawca NTN, Prezes Stowarzyszenia „Sport XXI”)

„Książka dr Kuchlera stanowi cenne uzupełnienie dotychczasowych propozycji dotyczących uczenia się i nauczania narciarstwa. Programy obecnie obowiązujące polskich instruktorów nie omawiają wnikliwie snow-, race- i freecarvingu. Zupełną nowością, w porównaniu z innymi podręcznikami, jest też opis doznań emocjonalnych. Część wskazówek wnosi nowy styl do metodyki nauczania: „Porozum się ze swoimi nartami, żeby wiedzieć, jaka linia jazdy najbardziej im odpowiada.” Brawa za tłumaczenie!”

Jacek Żaba (Kierownik Szkoły Narciarskiej ŚMIG, Szczyrk)

„Carving – jazda na krawędzi – wymarzony cel zawodników od zarania w narciarstwie wreszcie osiągnięty. Ja mój ideał osiągnąłem po 40-tu latach żmudnych starań. Pani Rózi, gospodyni domowej, uda się wyciąć łuki na krawędzi po dwóch tygodniach, a jej 15-letniej córce po tygodniu treningu. Zazdroszczę im tej drogi na skróty. Kuchler-Szaman i jeszcze przed paroma laty niepoprawny wizjoner – dzisiaj nasz najlepszy kompan w ślizgu na krawędzi.”

Lesław Wykrota (WiW Sport, były reprezentant Polski w narciarstwie alpejskim)

Włochy – Marmolada

Jeden z najlepiej znanych w Polsce włoskich lodowców to Marmolada (3342 m n.p.m.) leżący w samym sercu Dolomitów. Poza wspaniałymi widokami oferuje również trasę zjazdową “La Bellunese” o różnicy poziomów prawie 2000 m i długości ok. 12 km, jeżeli już Państwu znudzi się jeżdżenie na “Marmoladzie”, to system nartostrad i wyciągów pozwoli przenieść się poprzez słynną Arabbę w dowolne miejsce Sella Rondy. Równie znany jest region narciarski Civetta ze wspaniałym szczytem Monte Civetta (3220 m n.p.m.) i słynnym kurortem Alleghe, który również oferuje uroki Sella Rondy w systemie karnetu Superski Dolomiti.

A teraz już na narty – Włochy – Kronplatz

Plan de Corones (Kronplatz) w Tyrolu Południowym to najwyższej klasy teren narciarski na stokach góry o tej właśnie nazwie. W leżącej u stóp Kronplatzu dolinie Val Pusteria (Pustertal) znajduje się trzynaście miejscowości wypoczynkowych, spośród których największa to średniowieczne miasteczko Brunico (Bruneck).

Góra Plan de Corones (2 275 m n.p.m.) gwarantuje wspaniałe warunki do uprawiania narciarstwa. Jej kopulasty wierzchołek jest całkowicie bezdrzewny, dzięki czemu trasy są szerokie i wspaniale nasłonecznione, a ze stoków roztaczają się malownicze widoki na Alpy Zillertalskie i Dolomity.
Różnorodność narciarskich zjazdów jest ogromna: od płaskich “oślich łączek” dla nowicjuszy, przez zróżnicowane trasy czerwone, po rzeczywiście wymagające, czarne trasy dla prawdziwych ekspertów. Ośrodek nie jest bowiem przeznaczony wyłącznie dla miłośników szerokich zboczy i szerokich carvingowych łuków. Dwie trasy z czarnym oznaczeniem powyżej miasteczka Bruneck w maksymalnym stopniu wykorzystują możliwości Kronplatzu, a trasa Herrnegg ma nawet homologację dla zawodów FIS. Trzecia czarna trasa pod szczytem Piz de Plaites nazywa się Erta, co można przetłumaczyć jako „stroma” i – rzeczywiście – jest to jej najlepszy opis.
Szlaki zjazdowe schodzące w doliny mają od 5 do 6,5 km długości i dzięki sztucznemu naśnieżaniu utrzymane są w świetnym stanie od początku do końca sezonu.
Nowoczesna i sprawnie działająca sieć wyciągów (14 gondoli, 10 wyciągów krzesełkowych, 10 orczyków) posiada bardzo dużą przepustowość, dzięki czemu praktycznie nigdy nie ma tu kolejek.
Plan de Corones wchodzi w skład, dysponującej w sumie 1 200 kilometrami tras, olbrzymiej domeny narciarskiej Dolomiti Superski.

Rejon Kronplatzu oferuje wspaniałe warunki do uprawiania narciarstwa biegowego (200 km tras). Najbardziej ceniony przez biegaczy jest szlak biegnący doliną Val Pusteria. Co roku, w styczniu, odbywa się tu narciarski maraton, natomiast w lutym – słynne zawody w Valle di Casies.
Bardzo rozległa jest również sieć szlaków do zimowej turystyki pieszej. Region oferuje ponadto świetnie przygotowane tory saneczkowe, lodowiska, baseny, hale tenisowe, możliwość przejażdżek saniami i jazdy konnej.
Oferta rozrywek apres-ski jest bardzo bogata. Zaszaleć można w Valdaorze, S.Vigilio czy Chienes. Dla zmęczonych gwarem i hałasem atrakcją okaże się z pewnością historyczne centrum Brunnico. Wielbiciele zakupów w zasadzie w każdej z kilkunastu miejscowości regionu znajdą zarówno ekskluzywne sklepy znanych projektantów mody, jak i niewielkie sklepiki z wyrobami miejscowego rękodzieła.

Fischer na sezon 2007/2008

Narty Fischer

AMC

Szukasz przygody? Lubisz jazdę poza trasami? Kręci Cię jazda w zróżnicowanych warunkach? Nareszcie jest sprzęt, który sprawdzi się tam, gdzie go zabierzesz. Niezwykle stabilne deski o bardzo niskiej wadze. W ich konstrukcji zastosowano zaawansowany technologicznie materiał – Air Carbon, który wykorzystuje się również w przemyśle lotniczym. Narty, które ułatwią wykonywanie perfekcyjnych skrętów w każdych warunkach. Drewniany rdzeń zastąpiono innowacyjną konstrukcją – Air Karbon Chassis. To tylko niektóre z zalet i technologicznych nowinek, które zastosowano w nowej serii AMC. Oto narty, na których zawsze można polegać.

Hybrid

Stok zawsze pod kontrolą. To deski, które w górach dadzą poczucie komfortu i bezpieczeństwa. Załóż i przekonaj się, jak wygląda dynamiczna i zwinna jazda. Technologia hybrydowa łączy w sobie najlepsze cechy konstrukcyjne stosowane w serii AMC oraz te, które wykorzystuje się w nartach klasycznych. W efekcie stworzono tzw. rdzeń hybrydowy. W jego konstrukcji wykorzystano drewno oraz włókno węglowe, lub szklane. Dzięki takiemu rozwiązaniu narty są niezwykle lekkie, lecz stabilne. Ponadto są łatwe w “obsłudze” i niezwykle zwinne. To deski dla miłośników białego szaleństwa szukających dynamicznych, płynących po śniegu desek.

Women/Vision

Jeżdżąc budzą entuzjazm. Imponują wyglądem. Dzięki tym deskom zachowasz na stoku własny styl, ale nie stracisz na jakości jazdy. Zabawa gwarantowana. Dzięki nowej konstrukcji wiązań skręty wychodzą łatwiej, a jazda wymaga mniejszego nakładu siły. Narty sygnowane znakiem “MYTURN” oznaczającym wszystkie technologie stosowane w serii Vision, a tym samym gwarantującym najwyższą jakość sprzętu. To propozycja dla kobiet szukających dobrego i efektownego sprzętu.

Narty carvingowe

W zależności od przeznaczenia, narty carvingowe dzielimy na:

* RACE CARVING R 18-28 m – narty sportowe, do jazdy na dużych i bardzo dużych prędkościach. Ich walorów najlepiej dostrzec można podczas bardzo szybkich i agresywnych zjazdów. Narty na dobrze przygotowane twarde stoki.
* SLALOM CARVING R 11-16 m – narty sportowe, slalomowe. Uniwersalne narty również do fun carvingu.
* FUN CARVING R 9-14 m – narty do ekstremalnego wykonywania skrętów z ciałem maksymalnie wychylonym do środka skrętu. Jazda na dużej prędkości z maksymalnym wykorzystaniem siły odśrodkowej i oparciu się na krawędziach nart. Narty uniwersalne na większość stoków. Narty uniwersalne technicznie.
* INNOWACJE FUN CARVINGOWE R 6-10 m – fantastyczne narty do nauki carvingu, zabawa na śniegu, narty dla dzieci i młodzieży.
* ALLROUND CARVING R 18-30 m – narty dla dobrze i bardzo dobrze jeżdżących narciarzy. narty uniwersalne, również dla tradycyjnej techniki. dla narciarzy preferujących jazdę ciętym śladem, jazdę ostrą agresywną. Narty najbardziej uniwersalne terenowo, zalecane na polskie stoki.
* CROS CARVING R 18-26 m – narty podobnie jak allround carving przeznaczone dla dobrze i bardzo dobrze jeżdżących narciarzy do jazdy poza trasami.
* EAZY CARVING R 16-25 m – narty dla uczących się i początkujących narciarzy. Ułatwiają wykonanie pierwszych skrętów. Jazda na małych i średnich prędkościach z lekkim opieraniem się na krawędziach nart. Narty uniwersalne terenowo, zalecane na polskie stoki.

Carving – porady

Każdy kto może ustać na swoich starych nartach może używać nart carvingowych. Stosując dotychczasową technikę jazdy na nartach karwingowych zobaczysz jak łatwo one dają wprowadzić się w skręt i jak dobrze trzymają w długich skrętach.

Jednak prawdziwe odczucia, typowe dla carvingu będą Ci dane gdy zastosujesz prawidłową technikę jazdy. Inaczej mówiąc, aby doświadczyć fascynujących doznań oddziaływania siły odśrodkowej przy wykonywaniu skrętów musisz nauczyć się nowej techniki jazdy. Jest ona bardzo prosta co czyni że, nawet początkujący narciarz szybko pojmie nowa technikę:

1- Zapomnij o starych nawykach i technice.
2- Nie trzymaj kolan razem.
3- Jedź tylko na krawędziach “zero zeźlizgu bocznego”.
4- Rozłóż ciężar ciała na całą stope.
5- Zredukuj do minimum ruchy góra-dół.
6- Całe ciało musi przechylać się w tą sama stronę co narty.

Z kijami czy bez:
W przeciwieństwie do klasycznej techniki w carvingu kije nie służą do rozpoczęcia skrętu-mozna ich używać jako pomocy do balansowania ciałem.
carving ekstremalny (funcarving) obywa się bez kijek.